?

Log in

No account? Create an account

Toby & Wuppes

Sep. 5th, 2010

01:50 am - 10delig feestje bij Felix/Meffi

10delig feestje bij meffi thuis



10delig feestje bij meffi thuis

10delig feestje bij meffi thuis

10delig feestje bij meffi thuis

10delig feestje bij meffi thuis

10delig feestje bij meffi thuis

10delig feestje bij meffi thuis

10delig feestje bij meffi thuis

10delig feestje bij meffi thuis



10delig feestje bij meffi thuis

10delig feestje bij meffi thuis

Sep. 4th, 2010

01:23 pm - Mondo Verde, Kerkrade

Zondag de 25ste zijn we naar Kerkrades andere bezienswaardigheid geweest: Mondo Verde. Op zich is het best een mooi idee (allemaal tuinen, vormgegeven in verschillende stijlen of geïnspireerd door verschillende plekken over de hele wereld) maar helaas is het erg slecht onderhouden, het wekt de indruk dat alles zo goedkoop mogelijk moet. Het park is al eens failliet geweest en de huidige eigenaren zoeken dus manieren om geld binnen te krijgen. Nu hebben ze een soort van kermis/pretpark toegevoegd en witte leeuwen aangeschaft. Ze lijken zich steeds meer op dieren te richten. Wel een beetje gek met een dierentuin naast de deur.


100_7467
Dit is in de tropische kas, op de foto ziet het er wel mooi uit (het was ook wel mooi) maar in werkelijkheid was de kas erg droog. Een heleboel van de tropische planten waren uitgedroogd en het was er erg stoffig.

100_7490
Dit schattige tuinhuisje in de tropische kas is de vermomming van de lift.

Groene leguaan
Een groene leguaan.

Zen garden
De Zen-tuin in de Japanse tuin.

Japanese garden
Een vijver in de Japanse tuin.

Stepstones
"Stepstones" in de Japanse tuin. En Wilco's mam die geen zin had in natte schoenen :)

fazant
Meep Meep... fazant..

pauwenkuiken
Pauw pauw ik ben mooier dan jou!
Dit lijkt op een kwartel op hoge poten maar het is eigenlijk een pauwenkuiken. Op de foto is het niet zo heel goed te zien, maar als je goed kijkt zie je dat hij/zij wel al de typische sprietjes op zijn of haar hoofd heeft.

Steengeworden schreeuw
Mondo Verde heeft ook een Foliesbos, een verbasterde benaming voor de beeldentuinen en "monsterparken" (gevuld met Folies= dwaasheden) die in zwang waren in de 16de en 17de eeuw (vooral in Italië en Frankrijk). Het beeld in de foto hierboven heet in Kerkrade De Steengeworden schreeuw/De poort naar de hel. Het is een replica van een beroemd beeld uit de Tuinen van Bomarzo (Parco dei Mostri di Bomarzo). In het Italiaanse park is dit het begin van de tocht, de inscriptie boven de poort is een citaat uit Dantes Inferno: "Lasciate ogni pensiero voi ch'entrate"(laat iedere gedachte varen, gij die hier binnengaat). Het orginele beeld wordt 'monster' of 'Ogre' genoemd, geen idee waar de titels in Kerkrade vandaan komen.
Dit is het origneel (foto van Wikipedia):


Reus van de Apenijnen
Dit is "de reus van de Apennijnen" in Kerkrade. Voor de bezuinigingen kwam er water uit het gat onder zijn (voor hem) linkerhand (dat gat is onderdeel van een monster dat door de reus overwonnen wordt). Het is dus een fontein, maar het groene water zag er uit alsof hij al lang niet meer aan geweest was. En alsof een capibara er zijn lol op zou kunnen.

De Amerikanen die het Foliebos opgetrokken hebben uit spuitbeton baseerden zich bij deze reus op de Apennine Colossus van Giambologna in de tuinen van Villa Demidoff di Pratolin in Toscane. Het origineel is vervaardigd tussen 1579 en 1580 en leek oorspronkelijk uit een nis in de rotswand te komen, het maakt deel uit van een waterorgel waarbij je als toeschouwer niet droog blijft(foto wederom van wikipedia):

De twee orginelen stralen toch net iets meer energie en drama uit dan de replica's. De baard van de originele reus is net iets realistischer, de houding net iets krachtiger en het originele monster is toch echt enger dan de kerkraadse versie.

Algarve
De Algarve

Spaans/Moors
Binnenplaats in het Spaans/Moors gebouw

Spaanse tuin
Fonteintjes in de Spaanse Tuin


Marokaanse tuin
De Marokkaanse tuin

In de portugese tuin
Portugal. Zo ziet het er best goed uit, maar van dicht bij viel het erg tegen, een heleboel tegeltjes waren kapot of helemaal weg en met het blauwe pleisterwerk was het niet veel beter gesteld. Sommige van de bustes op de galerij hadden ziektes die Michael Jackson ook had (ontbrekende neuzen of verkleuringen in hun huid).  In de vijver voor het gebouw lag een verzopen rolstoel.

"witte" leeuwen
Een van de nieuw aangeschafte en hard gepromote  "witte" leeuwen (eigenlijk waren ze blond) achter een lelijk zwart hek. Het was er heel druk en de leeuwen zagen er erg zenuwachtig en zielig uit.

Ouders Bel
Onder moeders paraplu :)

Belgraver mannetjes
Vader en zoon rusten even uit in de tuin van the English Cottage in de Engelse tuin.

Het was een hele gezellige dag maar het is erg jammer dat het park zo slecht onderhouden is en dat we zoveel afgebladderde verf hebben gezien. Bij alle onderdelen van de wereldtuinen is goed te zien dat het 'namaak' is maar veel dingen zien er uit alsof ze wel mooi waren voordat ze begonnen te vervallen.

De rest van de foto's staat hier

Sep. 3rd, 2010

10:45 pm - Gaiapark Kerkrade

24 Juli zijn we met Wilco's ouders naar het Gaia park in Kerkrade geweest. deze dierentuin heeft 3 jaar op een rij de titel mooiste dierentuin van de Benelux gewonnen en is inderdaad best leuk. De verblijven zijn groot en zijn geïnspireerd op de natuurlijke omgeving van de dieren. Dit maakt dat ze niet altijd even zichtbaar zijn, maar het is natuurlijk wel leuker voor henzelf. Beetje raar vonden we het deel met de dinosaurussen, mammoets en andere uitgestorven dieren.
Gorilla
Dit is het zilverrug gorilla mannetje van het Gaia park, hij heeft een hartstikke lekker leven. Ze hadden nog een ander mannetje, hij was gecastreerd en zou nooit de pubertijd bereiken zodat de mannetjes geen ruzie zouden krijgen. Hartstikke handig natuurlijk, maar ik vind het toch wel zielig.

Babygorilla

Deze gorillababy brengt het grootste deel van de tijd door hangend aan zijn moeders arm.Soms mag hij los om een beetje te oefenen, maar als hij te ver gaat wordt hij me een hardhandige graai weer dichterbij gehaald.

Capibara's
Een grote en een kleine capibara, ze eten gras en het kroos op het water. Dat resulteert in een groene neus :D

Giraffe
Kwijlbeest
 
Belgravers


struisvogel
Helloooeeww
 
Stokstaartjes
Zonnebadende schattige roofdieren :)
 
Witte neushoorns
Drie broertjes die doen alsof ze rotsblokken zijn
 
Oeros
Een duitser begon in 1930 met het combineren van de hem bekende runderrassen tot de in 16nog iets in polen uitgestorven Oeros. Ter referentie hoe het rund eruit moest zien gebruikte hij een schilderij. Dit is het resultaat.
baby cheetah

Babycheetah! Hij had ook nog een (donkerder) broertje maar dat wilde niet op de foto. Ze gaven een hele show, samen in een boom klimmend waarbij de onderste in de staart van de bovenste ging happen.

wolf met welpjes
Wolf met twee welpjes.

Verder waren er vooral heel veel Belgen (heel veel) lekkere boterhammen met ei en 3 soorten eend bij een te koop staande Chinees in Brunssum.

De rest van de foto's staat hier

Jul. 1st, 2010

10:03 pm - Man of the Match!

De meeste mensen die hier af en toe weleens komen weten inmiddels dat de dag voor Koninginnedag en de dag voor Bevrijdingsdag is ingebroken in de repetitieruimte van de www.timbresdivers.nl/. De eerste keer waren twee openslaande deuren die leiden naar de zaal  geforceerd en is het drumstel gestolen, evenals enig klein slagwerk.Ook is geprobeerd de deur in de keuken open te breken (met een hark!), maar dat is ze niet gelukt. De pauken en melodisch slagwerk en de bibliotheek waren dus nog veilig gebleven en werden extra veilig weggezet. De opengebroken deuren werden gebarricadeerd. .
De tweede keer kwamen ze binnen via
een bovenraam. Er was niets weg, behalve de koffie en het bier, maar de opgeworpen barricades waren gedeeltelijk weer afgebroken. Verder hadden de inbrekers er een puinhoop van gemaakt. Ze hadden bijvoorbeeld alle kadootjes (lege dozen in sinterklaaspapier) van bij het pepernotenconcert uitgepakt en open gemaakt.
Inmiddels is er een nieuwe repetitieruimte gevonden en afgelopen zaterdag is de laatste verhuizing geweest maar voordat kon is er veel werk geweest op de oude lokatie (ruimtes beveiligen, spullen naar veiligere plekken brengen). Wilco is iedere keer gaan helpen en dat is niet onopgemerkt gebleven :-) in de TD- nieuwsbrief die vandaag in zijn mailbox kwam wordt hij uitgeroepen tot Man of the Match :D

"In de sfeer van het WK wil het bestuur hierbij een 'man of the match' uitroepen: Wilco!
Alle vier de keren dat er een actie opgezet is, is Wilco komen helpen. Daarbij is hij ook niet te beroerd geweest zich toe te wijden aan de meest vervelende klussen. Denk hierbij aan het uren uithakken en bijschaven van deurposten teneinde er een slot in te kunnen zetten. Menig secretaris had er allang het bijltje bij neergegooid, of liefst dat bijltje in de deur zelf gesmeten. 
Een eervolle vermelding voor Wilco dus."

 

 Zou hij nu ook zo'n trommeltje krijgen?

09:48 pm - Even zeuren

Ik en te dik. Dat ziet een blinde nog. Sterker nog de ene persoon die ik ken die klaagt dat ze halfblind is lijkt het leuk te vinden om er opmerkingen over te maken. Alsof ik en de mensen om me heen het zelf niet zien of weten. Als ze een etentje bij een wokrestaurant geeft ter ere van haar verjaardag en ik de hele avond buiten haar blikveld heb gezeten, dan weet ze me aan het eind van het etentje te vertellen dat ik "weer lekker heb zitten schransen" (terwijl Wilco dan later vraagt of ik écht genoeg gegeten heb). Bij etentjes zit ik dus zo ver mogelijk van haar vandaan. Autoritjes met haar probeer ik te vermijden, omdat ik weet dat ik dan een opmerking kan verwachten over hoe laag de auto ligt. Als de chauffeur onderweg nog iets opmerkt over hoge drempels dan kan ze helemaal haar lol op over  "het gewicht" op de achterbank. Als ze in groter gezelschap kans ziet er iets over te zeggen en mensen reageren niet direct dan blijft ze doorgaan (tenminste zo interpreteert Wilco dat).
Het roept de neiging op om haar de verschillende eetdagboeken die ik bij de verschillende hulpverleners bijgehouden heb (en die iedere keer "goed" of "normaal" waren) te laten zien. Of om te vertellen over toen ik van antidepressivum veranderde in de hoop (samen met de dokter) dat dat zou helpen maar ik me alleen heel erg angstig en rot voelde (meer nog dan voor mij "normaal" is, misschien zou ik ermee af gevallen zijn als ik het langer volgehouden had, maar we besloten dat ik beter dik kan zijn dan constant huilen en zelfmoordgedachten) Over mijn frustratie dat het niet uit maakt of ik nu (weken) op water en droog brood leef  en 2 keer per week 3 uur sport of gewoon eet waar ik zin in heb en niet het huis uitkom mijn gewicht sinds 2006 ongeveer gelijk blijft. Maar dat zal toch niet helpen, ze heeft het idee dat ze over mijn omvang en gewicht mag zeggen wat ze wil, en dan maakt het (natuurlijk) niet uit hoe ik mij daarbij  voel.
Ik zou een dieet als dat van Alu (waar ze heel veel mee afgevallen is) kunnen proberen, waarbij geen suiker, geen witmeel en nog wat andere dingen niet gegeten mogen worden. Geen chocolade, alcohol, koffie met suiker en gewoon brood zou ik nog wel kunnen (tijdelijk tenminste), maar een minimum aan fruit lijkt me niks, zeker nu in de zomer nu onze frambozen, bramen, aalbessen en kruisbessen hun uiterste best doen en op de markt druiven en kersen volop te krijgen zijn
.
Met mijn  "diversen hulpverleners" heb ik besloten dat hoewel het waarschijnlijk goed voor mijn zelfvertrouwen zou zijn als ik lichter/slanker zou zijn dat geen prioriteit is. (Zoals Wilco het zegt "als je weer gewoon buiten durft en actiever bent komt meer beweging vanzelf en dat zou invloed moeten hebben). De prioriteit is werken aan de angst en de somberheid en de andere dingen die me verdrietig maken (dat studie niet loopt door eerder genoemde angst en somberheid), daarna zou 'de rest'  "vanzelf" makkelijker moeten worden. Als ik me heel erg op gewicht richt ga ik me alleen maar drukker maken of juist al mijn aandacht daar leggen en het als afleiding gebruiken voor de andere dingen waar ik aan moet werken. Volgens de dokter zou dat weleens ongezonder kunnen zijn dan mijn huidige overgewicht.

Zo was ik bij de diploma uitreiking op het Serviam:
diploma uitreiking Serviam
Een paar maanden eerder gestopt met het anti-depressivum dat ik toen slikte (waarna er 20 kilo afvloog zonder dat ik daar ook maar iets voor deed) en met een BMI van 17 ongeveer. Als ik de foto nu zie snap ik dat mijn vriendinnen op school zich zorgen maakten over hoe snel ik afgevallen was en hoe mager ik daar ben (+erg verliefd op Wilco daar (nog steeds maar ik wordt er niet meer dunner van, hij kookt te lekker) en levend op lucht en koffie zo ongeveer).
Zo mager als daar hoeft niet, als die en deze Rach elkaar in het midden zouden kunnen ontmoeten zou ik al dik slank tevreden zijn. Maar eerst mijn vrolijkheid van toen terugvinden (en wederom zou ik me de helft ook al blij zijn).

Apr. 27th, 2010

11:06 pm - De queeste naar de KB

In 2006 gaf Het Rad Alu's boek  Asatru - een manier van leven  uit. De Balder wordt iedere keer opgestuurd naar de KB (koninklijke bibliotheek), maar dit boek ben ik toen gaan brengen. Ze vroegen me toen of ik het gewoon bij de balie wilde afgeven of dat ze iemand van de afdeling acquisitie moesten bellen. Aangezien ik niet de schrijfster was vond ik iemand bellen een beetje overdreven, maar ik heb toen wel besloten dat we bij het volgende boek samen zouden gaan zodat zij het zou kunnen overhandigen aan iemand van acquisitie.


Nu is er Asatru - een naslagwerk

Asatru een naslagwerk

Uitgegeven door en verkrijgbaar bij uitgeverij www.boekplan.nl.

We hebben meegeleefd (niet actief meegedaan maar wel iedere stap meegemaakt) met het hele proces van informatie zoeken, schrijven, proeflezingen, correcties, uitgevers aanschrijven een uitgever vinden en alles wat daarbij kwam kijken. Het is zeker niet hetzelfde, maar op bepaalde manieren zeker wel te vergelijken met aan de zijlijn staan van een zwangerschap (van een olifantje ;)). Helaas moesten we de boekpresentatie op 18 februari missen maar Alu was mijn belofte niet vergeten en ik ook niet dus hadden we een tochtje naar de KB in  het verschiet. Op 7 april zouden we ons naar Den Haag begeven om het boek bij acquisitie af te leveren.

Ik had die ochtend een afspraak. Degene waar ik een afspraak mee had was echter vergeten dit in haar agenda te zetten (ik had er zelf wel een mail en een bevestigingsmail van) waardoor ik nogal vertraging opliep. De koninklijke bibliotheek is tot 18.00 uur geopend op weekdagen dus het was geen groot probleem, ik was dus wel een stuk later dan gepland/afgesproken/verwacht maar het paste nog steeds in de planning. De bus naar het station en de trein naar Den Haag gingen goed. We stapten uit op Den Haag Holland Spoor want ik was er van overtuigd dat ik daar de vorige keren dat ik naar de KB ging moest zijn
en Alu vond dat ook niet raar klinken. We konden de achteruitgang waarvan we overtuigd waren dat we die moesten hebben niet vinden (die moet er toch echt zijn, je hebt hem ook nodig voor de hogeschool, dus we dachten dat het eraan lag dat we vanwege de rolstoel met de lift moesten). Dus we gingen naar de voorkant van het station om te kijken of we konden ontdekken waar we heen moesten. Aan de voorkant zagen we trams en een NS-meneer die zag dat we onze bestemming niet konden vinden. Hij kwam naar ons en wij gingen naar hem.

Hij: "Dames waar willen jullie naartoe?"
Wij:  "we zijn onderweg naar de KB"
Hij
: Maar dat is bij Den Haag CS!"
Wij: OOooooh daarom kunnen we het niet vinden!"
Hij (met een glimlach): het is wel heel ver lopen u kunt tram #(geenideemeer) nemen en dan.."
Wij
: (hahaha wat stom!) "we nemen de trein wel"
Hij: "de trein komt wel pas over 20 minuten!"
Wij waren toch wel overtuigd dat de trein makkelijker was en dat we die 20 minuten wel door zouden komen
.

Omdat Alu een kaartje van Dordrecht tot Den Haag Holland Spoor had moesten we een kaartje HS-CS (dat kost 2,20 terwijl Dordrecht-HS en Dordrecht-CS allebei 8,30 kosten! *schaam-smiley*>> ik was mee als begeleider)) kopen. Dus wij naar de kaartjesautomaat. Alle kaartjesautomaten op HS hadden storing, Dus wij naar het loket. Toen we na jet in de rij staan eindelijk aan de beurt waren probeerde Alu direct haar OV-chipkaart te activeren (het bus en online-deel had ze al dus het zou gewoon moeten kunnen) maar dat kon ook al niet :( .
Nu hadden we een kaartje en nog ruim een kwartier totdat de trein zou gaan, dus naar de lift om naar het juiste perron te gaan. Dus we stonden in de lift en gingen omhoog
. En onmhoog. Tot zo'n 10/12 centimeter voor het perron de lift opeens stopte. En de deuren niet open gingen. En we dus vast zaten.
Gelukkig zijn de meeste stationsliften en zo ook deze voorzien van glazen wanden en deuren, waardoor we wel konden zien wat er om ons heen gebeurde. Op het perron stond een 9engelstalige) vrouw met kind in buggy te wachten omdat ze met de lift naar beneden wilde. Toen bleek dat wij de deuren niet openkregen ging ze een kioskmedewerker halen. Hij kreeg de deuren ook niet open, maar toverde een hele kudde NS-medewerkers tevoorschijn met allemaal verschillende sleutelbossen en niemand die wist welke sleutel de juiste zou zijn. Inmiddels werden we via de intercom in de lift 'gerustgesteld' ze deden er alles aan om ons eruit te krijgen. De mevrouw met het kind in de kinderwagen was toch maar met de roltrap naar haar trein gegaan en een paar minuten daarna vonden de NS mensen de sleutel waarmee ze de lift konden bewegen. De sleutel werd omgedraaid en de lift bewoog langzaam weer omlaag. de Nsdame die  de sleutel bediende zei nog: "u wilde toch naar beneden?!" en wij riepen nog: "nee we willen omhoog!" maar
het was te laat en de lift ging naar beneden.
Beneden stonden een paar meneren met een andere sleutelbos die daarmee de deur ontgrendeld kregen maar hem nog steeds met 4 man open moesten duwen. De sleutelbos van 1 van hem kwam daarbij tussen de 4 opengaande deuren klem te zitten maar wij konden in elk geval weer uit de lift. De groep die ons bevrijdde had inmiddels door dat we eigenlijk boven wilden zijn in plaats van beneden en was al bezig oplossingen te verzinnen. Ze waren opgelucht toen Alu ze vertelde dat ze uit haar stoel kon en we dus met de roltrap konden.
Dus we gingen met de roltrap naar boven en haalden de trein, die over 20 minuten zou komen, maar net.
Deze treinreis die 3 á 4 minuten zou moeten duren kostte
uiteindelijk ruim een kwartier omdat er een defecte trein op 'ons' perron stond en we niet het station in mochten, dus zo hadden we toch waar van ons extra kaartje. Toen we uiteindelijk op Den Haag Centraal station arriveerden hadden we de KB zo gevonden. We gingen naar binnen door een uiterst rolstoel-onvriendelijke draaideur (hij was zodanig rolstoel-onvriendelijk dat mijn rolstoeler op moest staan om er goed doorheen te kunnen) en vertelden de receptionist dat we een boek kwamen brengen dat Alu geschreven had.
De receptionist/bewakingsmeneer begon enthousiast te vertellen dat we alleen even met de lift hoefden. Daar moesten wij van lachen en hij raar van kijken, dus Alu heeft hem het eerdere  verloop van onze queeste maar verteld. Hij   verzekerde ons dat er met zijn lift niets mis zou gaan.
Hij had gelijk, al had zijn lift wel een rare bocht
(ingang vooruit en de uitgang direct rechts) die met de rolstoel een beetje lastig was.
Eenmaal boven kwamen we bij de balie van de koninklijke bibliotheek. Alu vertelde dat ze een boek geschreven had  en dat graag wilde aanbieden, ze kreeg dezelfde keuze als ik de vorige keer: aan de balie of aan iemand van
acquisitie.
De baliemevrouw belde een acquisitiemeneer en we moesten even wachten. Ondertussen waren we natuurlijk erg benieuwd wat er zou komen.
Het bleek een meneer die een beetje verdwaasd keek omdat hij niet gewend was achter zijn bureau uit gebeld te worden en geen idee had wat hij moest zeggen :D. Hij nam het boek aan, bedankte vriendelijk en haastte zich snel terug naar zijn kantoortje achter de deur-waar-je-een-pasje-voor-nodig-hebt. Bij de Lord of the Rings hadden ze tenminste Gollum nog om de laatste fase van de queeste een beetje spannend te maken, wij hadden alleen anticlimax (en gegiechel). We waren bijna weer onderweg naar beneden toen we door de baliemevrouwen teruggeroepen werden en allebei een magnetische boekenlegger kregen.

De terugweg ging een stuk beter, al belandden we toen we wat wilden gaan drinken bij het restaurant van de KB en de bordjes daarnaartoe volgden in de keuken van het restaurant (waar niemand anders was)
. Waar de eigenlijke ingang ervan zit weten we nu nog steeds niet.

Alu's boeken zijn hier te vinden in de catalogus van de KB

Mar. 11th, 2010

11:19 pm - Wilco's bachelordiploma-uitreiking

30 november bij de examenvergaderingen is geconstateerd dat Wilco alle voor zijn bachelor afgerond heeft en woensdag 17 maart krijgt Wilco zijn bachelordiploma uitgereikt(WHOOOHOOO!!!!!!).Een heel officieel gebeuren:

 "Tijdens dit openbare gedeelte van de examenvergadering wordt de uitslag officieel bekend gemaakt en zullen de diploma’s aan jullie worden uitgereikt."

In de uitnodiging staat dat familie en vrienden uiteraard van harte welkom zijn, de 'ceremonie' en de receptie zijn echter niet echt de moeite waard om voor naar Eindhoven af te reizen (dat ga ik natuurlijk wel doen, maar verder vindt Wilco het onzin en dat ben ik wel met hem eens :) )
Wat ik geen onzin vind (en Wilco waarschijnlijk wel) zijn felicitaties (per mail, sms of postbode (kaartje, tekening) bijvoorbeeld) :D. Wilco heeft de afgelopen maanden erg hard gewerkt (ik zag hem alleen tijdens het eten of als hij sliep.. :( ) en hij doet nog steeds zijn best om in zijn master niet meer vertraging op te lopen.

Ik ben me ervan bewust dat er regelmatig mensen slagen voor dingen die dan niet door mij (ons) gefeliciteerd worden daarmee, dit is geen onwil maar we krijgen het dan niet (duidelijk genoeg) mee.

(nu ben ik heel benieuwd of hier nog iemand komt kijken voor volgende week woensdag)

Nov. 16th, 2009

01:40 am

Onze kwartelhaan was vrijdag opeens dood (en nu dus nog steeds) en nu heeft het eenzaam overgebleven hennetje opeens een net nest gebouwd en daar alle eieren in verzameld. Rare beesten. Zij lijkt het wel te snappen dus, nu moeten we een nieuwe haan zoeken die zeker weten natuurbroed is. Misschien dat ze dan ooit eens hommeltjes gaan krijgen. Ze is wel een beetje eenzaam nu. Op zoek naar een haan dus.

01:37 am - Everyone I know goes away, in the end...

Hurt van Nine Inch Nails, geschreven door Trent Reznor, uitgevoerd door Johnny Cash:


Oct. 18th, 2009

01:00 am

apple from our appletree
Een van de appeltjes van ons appelboompje. Boompje heeft goed z'n best gedaan, we hadden een stuk of 10 appels en ze waren erg lekker. Het zijn alleen geen Granny Smiths, dat zouden het volgens het kaartje aan de boom wel moeten zijn :)

Navigate: (Previous 10 Entries)